HersenTumor Rotterdam: Tien Jaar Ongediagnosticeerd
Een 42-jarige vrouw uit Rotterdam heeft tien jaar lang onbewust met een hersentumor geleefd. De diagnose werd pas gesteld na een epileptische aanval in 2021. Deze casus illustreert de uitdagingen binnen de diagnostische keten en de gevolgen voor de patiënt en haar omgeving.
Diagnose na epileptische aanval op het Weena
In juni 2021 kreeg Lisa Oosterling een hevige epileptische aanval op het Weena in Rotterdam. Een spoedopname en daaropvolgende hersenscan toonden een tumor ter grootte van een golfbal. De tumor was vermoedelijk al jaren aanwezig, wat een terugwerkende verklaring bood voor een reeks eerdere klachten.
Eerste symptomen en zorgtraject
De eerste symptomen openbaarden zich tijdens haar studie maatschappelijk werk. Lisa meldde intense hoofdpijn, extreme vermoeidheid, braken, déjà vu's en hallucinaties. Deze klachten leidden tot het afbreken van haar studie en ontslag bij Vluchtelingenwerk. Een behandeling bij een GGZ-instelling voor jeugdtrauma's bood geen verlichting; haar klachten werden daar niet als somatisch erkend. Ook een huisartsbezoek resulteerde enkel in een advies tot rust.
Impact op persoonlijk en gezinsleven
De situatie had ingrijpende gevolgen voor haar gezin. Haar kinderen moesten grotendeels voor zichzelf zorgen, wat leidde tot spanningen en de inzet van jeugdzorg. Lisa beschrijft de periode als een geleidelijk verlies van studie, werk en sociale relaties, zonder dat hiervoor een medische verklaring bekend was.
Operatie en huidige gezondheidstoestand
De tumor bleek goedaardig en werd deels operatief verwijderd. Een volledige verwijdering was niet mogelijk vanwege risico's. Postoperatief blijven er beperkingen bestaan, waaronder epilepsie, slechtziendheid, dubbelzien en verhoogde vermoeidheid. Lisa is sinds de operatie acht keer met een ambulance vervoerd.
Vooruitzicht en re-integratie
De vraag of Lisa haar beroep als maatschappelijk werker kan hervatten, blijft vooralsnog onbeantwoord. Ze behoudt hoop op een toekomstige re-integratie in het arbeidsproces. Haar casus onderstreept het belang van een zorgvuldige differentiaaldiagnose bij aanhoudende, niet-specifieke klachten.