De rechtbank in Groningen hield woensdag 11 november een ruim zes uur durend getuigenverhoor over de kwestie rond de drafbaan in het Stadspark. Centraal stond de vraag of de Koninklijke Harddraverij en Renvereniging (KHRV) in 2004 terecht of onterecht afstand deed van het recht op eeuwige huur van de baan, die in 2021 moest wijken voor grote evenementen zoals popconcerten.
Volgens verslaglegging van NOS verschenen drie voormalig betrokkenen voor de rechter: twee oud-bestuursleden van de vereniging en een gepensioneerde gemeenteambtenaar. Het verhoor leverde geen uitspraak op; de procedure wordt vervolgd.
Het omstreden contract uit 2004
Het geschil draait om een contract dat in 2013 boven water kwam, precies op het moment dat de politieke discussie over de toekomst van de drafbaan in de gemeenteraad liep. In dat document zou de KHRV in 2004 zwart op wit hebben afgezien van een huurovereenkomst voor onbepaalde tijd. Het huidige verenigingsbestuur stelt dat de timing op z'n minst opvallend is en claimt dat het document is vervalst.
De gemeente Groningen wilde de locatie in het Stadspark inzetten voor grootschalige evenementen, waaronder festivals en optredens van internationale artiesten. Voor de drafsport was daardoor geen ruimte meer. In 2021 verliet de vereniging het terrein daadwerkelijk, zoals RTV Noord eveneens rapporteerde.
Verklaringen van de getuigen
Peter Jansen: geen kennis van de overeenkomst
Een van de handtekeningen onder het vermeende contract is van de 74-jarige Peter Jansen uit Groningen. Hij trad in 2004 toe tot het algemeen bestuur van de KHRV en werd een jaar later voorzitter. Jansen ontkent elke kennis van de overeenkomst.
Ik heb na 2020 voor het eerst kennis genomen van deze overeenkomst, aldus Jansen. Op de vraag hoe zijn handtekening dan onder het contract staat, antwoordde hij: Ik kan dit niet verklaren.
Opvallend detail: op het document staat de naam Janssen, met een dubbele s, terwijl de correcte spelling Jansen is met één s. Volgens de verslaggeving staat vast dat naam en handtekening later aan het document zijn toegevoegd. Jansen gaf aan nooit met iemand van de gemeente over een wijziging van de huurovereenkomst te hebben gesproken.
Bert de Bey: geen herinnering aan ondertekening
De tweede handtekening is van Bert de Bey, jarenlang lid van de vereniging en onder meer secretaris. Vooraf aan zijn verhoor vroeg de rechter of hij banden heeft met de gemeente. De Bey was daar helder over.
De gemeente is niet mijn vriend. De gemeente heeft onze renbaan afgenomen, zei hij.
De Bey stelde eveneens in 2025 voor het eerst van het contract te hebben gehoord, via berichtgeving in de media. Het origineel had hij zelf nooit gezien. Toen hem het vermeende contract tijdens de zitting werd voorgelegd, reageerde hij voorzichtig: Dat lijkt op mijn handtekening. Ik weet het niet meer, het gaat over iets van 22 jaar geleden.
Wel herinnerde hij zich dat er begin jaren 2000 iets speelde rond de vereniging. In 2002 kampte de KHRV met schulden en werd met de gemeente een schuldsanering afgesproken. Daarbij hoorde een nieuwe huurovereenkomst voor het gebruik van de drafbaan. Het bestuur besprak dat op 2 december 2004. Volgens De Bey is de kans klein dat het contract nog datzelfde jaar officieel werd ondertekend, maar ook hij kon het zich niet herinneren.
Oud-ambtenaar Koeleman: integriteit ter discussie
De derde getuige is oud-ambtenaar Koeleman, die sinds 2018 met pensioen is en destijds namens de gemeente tekende. Hij bevestigde dat de handtekening onder het contract van hem is en dat hij daarvoor bevoegd was. Een huurovereenkomst voor de eeuwigheid acht hij onwaarschijnlijk.
Ik werkte sinds 2002 bij de gemeente en het was niet aan de orde om contracten voor onbepaalde tijd aan te gaan, omdat je nooit weet hoe een stad zich ontwikkelt, aldus Koeleman.
Toen de advocaat van de KHRV suggereerde dat het contract mogelijk in 2013 is opgesteld en voorzien van het jaartal 2004, reageerde de gepensioneerde ambtenaar geïrriteerd. Ik vind dit een absurde veronderstelling, zei hij.
Als ambtenaar heb ik de belofte afgelegd en ik heb altijd integer gehandeld. Ook in mijn organisatie is altijd integer gehandeld. Wat hier verondersteld wordt, is absurd. Ik ben hier echt pissed over.
Rol van de evenementen
De zaak illustreert de spanning tussen sport Erfgoed en de inzet van de locatie voor grootschalige publieksevenementen. De drafbaan in het Stadspark maakte sinds het vertrek van de paarden plaats voor concerten en festivals, een ontwikkeling waarvan het Dagblad van het Noorden meldde dat er inmiddels optredens van onder andere Robbie Williams en Toto plaatsvinden op het voormalige renbaanterrein.
Forensisch onderzoek als uitweg
De Bey, die de kwestie snel achter zich wil laten, sloot zijn verklaring af met een krachtige ontkenning. Ik wil met honderd procent verklaren dat ik niet heb meegewerkt aan of mijn handtekening heb gezet onder een vervalst contract, zei hij.
Wat zou in hemelsnaam mijn belang zijn dat die baan niet meer bestaat? Dit neem ik de vereniging en de paardensport erg kwalijk. Dat ik word beticht van contractvervalsing is niet alleen onjuiste stemmingmakerij, maar ook volkomen respectloos.
Hij pleitte voor forensisch onderzoek naar het document. Als de rechtbank en de KHRV het bewijsmateriaal niet voldoende vinden, is er in mijn ogen maar één oplossing en dat is forensisch onderzoek, aldus De Bey. Dan kun je kijken of de inkt uit 2004 of uit 2013 komt. En dan kun je ook direct kijken of de handtekeningen rechtsgeldig zijn.
Wat zijn de volgende stappen in de procedure?
Volgt er nog een verhoor?
De advocaat van de KHRV gaf na afloop aan dat de kans groot is dat nog minstens één andere ambtenaar wordt verhoord. De rechtbank deed tijdens de zitting geen uitspraak.
Wie draagt de bewijslast?
De vereniging stelt dat het contract is vervalst en dat er sprake was van een eeuwige huurovereenkomst. Twee van de drie getuigen nuanceerden of bestreden dat standpunt. De Bey wees erop dat er bij de stukken weliswaar een concept eeuwigdurend huurcontract zit, maar dat dit blanco is: niet ingevuld en niet ondertekend. Hij had de vereniging gevraagd het document toe te sturen, maar de KHRV gaf daar volgens hem geen gehoor aan.