Commissaris Kolff eist naleving spreidingswet door gemeenten
Spanning rondom uitvoering asielwetgeving
Commissaris van de Koning Wouter Kolff benadrukt de verplichting voor gemeenten om de landelijke spreidingswet na te leven. De wetgeving rondom de opvang van asielzoekers wordt in een toenemend aantal gemeenten ter discussie gesteld, zo blijkt uit recente coalitieakkoorden in Rijswijk en Wassenaar. Volgens Kolff is het niet aan lokale overheden om landelijke wetgeving te negeren.
De commissaris benadrukt de democratische legitimiteit van de wet. Hij stelt dat de uitvoering ervan noodzakelijk is om de druk op de landelijke opvanglocatie in Ter Apel te verminderen. Op dit moment is het volgens hem onverantwoord om bestaande asielzoekerslocaties te sluiten.
Lokale afscaling van asielopvang
In Rijswijk besluit het nieuwe college het contract voor het asielzoekerscentrum aan de Lange Kleiweg, dat volgend jaar afloopt, niet te verlengen. Wethouder Marc Weterings (Rijswijks Belang) stelt dat de gemeente haar bestuurlijke taken tien jaar lang heeft vervuld en verwijst naar de meer dan honderd gemeenten die nog geen bijdrage leveren. De gemeente beperkt zich voortaan tot de wettelijk verplichte en onvermijdelijke taken.
Ook in Wassenaar wordt de asielopvang afgeschaald. Bij het aflopen van het contract in 2028 verdwijnen zevenhonderd opvangplekken. In Den Haag is de invulling van de asielopvang nog onderwerp van bestuurlijke onderhandelingen. Richard de Mos, partijleider van Hart voor Den Haag, heeft zich nog niet uitgesproken over de naleving van de spreidingswet.
Bevoegdheid en bestuurlijke verantwoordelijkheid
Volgens de spreidingswet moeten er in de provincie Zuid-Holland 19.000 asielzoekers worden opgevangen. Het huidige aanbod bedraagt 12.500 plekken, wat een tekort van 6.500 plekken oplevert. Kolff spreekt van een bestuurlijke opgave die vereist dat gemeenten medewerking verlenen. Mochten gemeenten niet voldoen, dan zijn de handhavingsmogelijkheden van de provincie echter beperkt. De provincie kan geen boetes opleggen of locaties aanwijzen. Deze bevoegdheid ligt volgens Kolff bij de minister.
Woningbouwbeleid en rijkskritiek
Naast het asielbeleid reageert Kolff op de recente kritiek van de minister op het provinciale woonbeleid. De minister bepleit een aanpassing van het beleid om het woningtekort terug te dringen. De kritiek richt zich op twee punten. Ten eerste zou het aandeel sociale woningen de bouw van nieuwe projecten belemmeren vanwege de lagere marges voor ontwikkelaars. Ten tweede zou er te weinig ruimte zijn voor aanvullende infrastructuur in kleinere kernen.
Kolff wijst de kritiek af en stelt dat de provincie de nieuwe landelijke wetgeving zal naleven zodra deze van kracht is. Tot die tijd houdt de provincie zich aan het eigen kader. Hij benadrukt dat ontwikkelaars binnen de huidige regelgeving voldoende ruimte hebben voor rendabele projecten, gelet op de planning van 250.000 woningen in Zuid-Holland. Voor de ruimtelijke ordening in dorpskernen is een complexe afweging nodig tussen natuur, bedrijventerreinen en woningbouw.