Witte Huis publiceert kritisch rapport over bestuur Smithsonian Institution
H Amerikaanse Witte Huis heeft een kritisch rapport vrijgegeven over het bestuurlijk en tentoonstellingsbeleid van de Smithsonian Institution. De conclusie van het document is dat de culturele instelling wordt geleid door actoren met een ideologische agenda die onvoldoende patriottisme zouden uitstralen. Deze publicatie wordt in bestuurlijke kringen gezien als de opmaat tot institutionele ingrepen, vergelijkbaar met eerdere interventies van de uitvoerende macht in culturele en wetenschappelijke sectoren.
Welke beleidsmatige bevindingen bevat het rapport?
De evaluatie stelt dat de huidige tentoonstellingsstrategie van het Smithsonian Institution te veel nadruk legt op de schaduwzijden van de Amerikaanse geschiedenis. Volgens de opstellers presenteren de musea de Verenigde Staten primair als een samenleving gedefinieerd door witte superioriteit, slavernij, verovering en systemisch onrecht. Dit staat haaks op de institutionele missie om het Amerikaanse volk bewust te maken van de unieke oorsprong en de meerwaarde van de natie, aldus het rapport.
Specifieke kritiekpunten betreffen de presentatie van historische figuren. Zo wordt de presentatie van Christoffel Columbus als dader van genocide bekritiseerd, evenals de uitgebreide aandacht voor de slavernij in de tentoonstelling over Founding Father Benjamin Franklin. Bovendien constateert het rapport een structureel tekort aan patriottische symbolen, zoals de Amerikaanse vlag of het Vrijheidsbeeld, op promotiematerialen. De afwezigheid van specifieke programmering rondom het 250-jarig jubileum van de Verenigde Staten wordt eveneens als een bestuurlijk gemis aangemerkt.
Hoe verhoudt de museumdirectie zich tot de kritiek?
De kritiek richt zich in het bijzonder op Anthea Hartig, de directeur van het National Museum of American History. Haar beleidskeuze om een minder anglocentrisch en diverser perspectief op de geschiedenis na te streven, wordt door de commissie gekwalificeerd als activistisch. Een eerdere uitspraak van Hartig, waarin zij de Verenigde Staten omschreef als een land dat ingewikkeld is om lief te hebben, wordt in het rapport als bewijs aangevoerd van een beleid dat ingaat tegen het mandaat van het museum.
Voorzitter Lonnie Bunch van het Smithsonian Institution heeft de aantijgingen nog niet formeel beantwoord. Tijdens het jubileumweekend gaf Bunch echter aan dat de instelling ernaar streeft te laten zien hoe de Verenigde Staten werken aan verbetering, en dat de grootste kracht van het land ligt in het niet wegkijken van de eigen geschiedenis.
Welke institutionele precedenten zijn er voor dit ingrijpen?
De publicatie van het rapport past binnen een bredere bestuurlijke lijn van de huidige regering om culturele en wetenschappelijke instituten aan te sturen. Eerdere interventies omvatten programmatorische aanpassingen in het Kennedy Center, het wijzigen van informatieteksten in nationale parken en het inzetten van subsidievoorwaarden om diversiteitsprogramma's op universiteiten af te dwingen. Het rapport benadrukt overigens dat de opstellers niet streven naar een gekuiste geschiedschrijving, maar naar een narratief dat de nadruk legt op nationale cohesie boven maatschappelijke verdeeldheid.
Wat is de kern van het rapport over het Smithsonian?
Het Witte Huis stelt dat het museumcomplex te veel focus heeft op de negatieve aspecten van de Amerikaanse geschiedenis en te weinig op patriottisme en nationale trots.
Wie is het voornaamste doelwit van de bestuurlijke kritiek?
Anthea Hartig, de directeur van het National Museum of American History, wordt verweten een activistische agenda te volgen in plaats van een objectief historisch beleid te voeren.
Hoe reageert het Smithsonian op de aantijgingen?
Er is nog geen officiële reactie, maar voorzitter Lonnie Bunch benadrukte eerder dat de instelling de geschiedenis in haar volledigheid wil tonen, inclusief de vormende en minder flatterende aspecten.