Strootman bundelt politie- en journalistencarrière in nieuw boek
Voormalig politiefunctionaris en misdaadverslaggever Henk Strootman (63) publiceert dit jaar het overzichtswerk 'Inkt, bloed en tranen'. Het boek documenteert zijn carrièreswitch van opsporingsambtenaar naar journalist en belicht de institutionele en maatschappelijke dimensies van criminaliteit op lokaal niveau.
Focus op lokale criminaliteit en maatschappelijke impact
Strootman richt zich in zijn publicatie nadrukkelijk niet op de georganiseerde criminaliteit. De casus van Johan V. uit Ridderkerk en Huib van O. uit Melissant, die beiden hun gezin om het leven brachten, illustreert zijn werkwijze. Strootman analyseert de overgang tussen een instabiele levenssituatie en een onomkeerbare handeling, waarbij factoren als financiële nood en depressies als relevante variabelen worden benoemd.
Die onzichtbare lijn tussen een wankel leven en een onherstelbare daad. Hoe een man die ooit gewoon werkte, tenniste en nauwelijks opviel, in één nacht verandert in iemand die zijn gezin uitwiste. Dat fascineerde mij.
Carrièrepad van politie naar pers
Strootman trad in de jaren tachtig als agent in dienst bij de politie in Ridderkerk. Zijn rapportages en processen-verbaal werden intern beoordeeld als 'redactioneel sterk'. Naast zijn politiewerk schreef hij voor een regionale huis-aan-huisblad, wat in 1988 leidde tot zijn overstap naar het tijdschrift Aktueel als misdaadverslaggever.
Bij deze overstap was Peter R. de Vries betrokken, die gedurende een aanzienlijk deel van Strootmans carrière als mentor fungeerde. De Vries, op 6 juni 2021 vermoord, vormt een terugkerend element in het boek. Strootman benadrukt diens methodische aanwijzingen, waaronder het belang van veldwerk boven bureaurecherche.
Onopgeloste zaken en cold caseteams
Het boek behandelt meerdere onopgeloste zaken, waaronder de familievete in Rotterdam-Overschie en de verdwijning van de 78-jarige Geertje Vliegenthart. Deze zaak is ondergebracht bij het cold caseteam van de Rotterdamse politie. Strootman beschrijft hoe het team van De Vries onderzoek uitvoerde, inclusief het plaatsen van een peilbaken op de voertuigen van de verdachte. De zaak blijft onopgelost.
Grenzen tussen journalistiek en betrokkenheid
Een passage in het boek betreft Strootmans contact met de Rotterdammer Richard L., een voormalig politieman die het criminele pad opging en meermalen werd veroordeeld. Dit leidde eerder tot de publicatie 'De Verleiding van het Kwaad' (2005). In 2003 assisteerde Strootman de in Duitsland gedetineerde L. bij een ontsnapping na dagverlof. Strootman documenteert dit incident in zijn huidige boek als een grensoverschrijding in de journalistieke beroepsuitoefening.
Verhouding tussen opsporing en journalistiek
Strootmans overstap van de politie naar de media werd binnen het korps als een vertrek met gemengde gevoelens ontvangen. Hij positioneert de misdaadjournalist echter niet als concurrent van de opsporingsdiensten. Volgens Strootman kan journalistiek onderzoek soms complementair zijn aan politiewerk, waarbij contacten binnen criminele netwerken voor de opsporing nuttig kunnen zijn.
Op de huidige stand van zaken binnen het politieapparat reflecteert Strootman met waardering voor het straatpersoneel, dat naar zijn observatie te maken krijgt met maatschappelijke druk en beperkte arbeidsvoorwaarden.
Strootman woont tegenwoordig in Israël. Over het conflict in die regeon vervalt hij in het boek, gezien de complexiteit van het dossier. Zijn band met Rotterdam als werkgebied blijft bestaan.