De toegankelijkheid van de openbare ruimte rond het Spijkenisse Medisch Centrum (SMC) voldoet niet voor mensen met een visuele beperking. Dat stelt Desiree, een slechtziende inwoner van Spijkenisse, die met haar blindengeleidehond Silas dagelijks tegen obstakels aanloopt. Geparkeerde fietsen blokkeren de ribbelroute op het ziekenhuisplein, waardoor de afdeling oogheelkunde feitelijk onbereikbaar is voor zelfstandig reizende blinden en slechtzienden.
Ribbelroute onderbroken door fietsenstalling
Bij het oversteken tussen het metrostation en het SMC wordt Desiree geconfronteerd met een onderbroken geleidelijn. “Op het plein van nota bene het ziekenhuis is geen ribbelroute meer”, aldus Desiree. “Dan loop je vast op een fietsenstalling en weet je niet hoe je bij een deur moet komen. De afdeling oogheelkunde kun je dus niet bereiken.”
De veronderstelling dat mensen met een visuele beperking altijd met begeleiding reizen, doet geen recht aan de werkelijkheid, stelt zij. “Daar moet je anno 2026 helemaal niet meer van uitgaan. Je zelfstandigheid is zo'n groot goed.”
Gemeente wijst naar verantwoordelijkheid SMC
De gemeente Nissewaard laat weten dat “alles in de openbare ruimte” toegankelijk is gemaakt bij het SMC. De geleidelijnen zijn bij de reconstructie van het busstation Spijkenisse Centrum uitgebreid. Het plein zelf valt echter onder de verantwoordelijkheid van het SMC, aldus de gemeente. Mocht de geleidelijn onvoldoende zijn doorgetrokken, dan kan de gemeente hierover in gesprek gaan met het ziekenhuis.
Noppentegels niet in rechte lijn
Desiree signaleert meer knelpunten in de openbare ruimte van Spijkenisse. Zo liggen de speciale noppentegels voor slechtzienden niet in één rechte lijn bij oversteekplaatsen. “De hond is gewend om bij elke op- en afstap stil te staan. Het meest logische is dat de opritjes tegenover elkaar zitten”, legt zij uit. Voor mensen die met een blindenstok lopen, is een rechte oversteek essentieel om de route te kunnen blijven volgen.
Bij de gemeente heeft Desiree hierover bewust geen melding gemaakt. “Als je naar de gemeente gaat, snappen ze dit niet”, is haar ervaring.
Spraakpalen op busstation functioneren niet
Op het busstation stuit Desiree op een volgend probleem. Bij een halte met een zogenoemde spraakpaal blijkt de spraakmodule niet te werken of bevat deze niet de juiste informatie. “Ik weet nu niet bij welke halte ik sta. Voor hetzelfde geld sta je bij de verkeerde halte te wachten en mis je je aansluiting”, verzucht zij.
De gemeente Nissewaard is op de hoogte van de defecte spraakpalen en heeft dit gemeld bij de RET, die verantwoordelijk is voor de palen. Daarnaast is de gemeente in overleg met de RET om halteletters in braille en voelbare letters op de palen aan te brengen. Bij de reconstructie van het metrostation worden extra voorzieningen toegevoegd om de toegankelijkheid te verbeteren.
Bouwhekken en ontbrekende informatie
Een volgende spraakpaal wordt afgeschermd door een bouwhek. “Mijn hond gaat deze paal niet aangeven. Dus dan vind ik de paal überhaupt niet en kom ik niet aan informatie”, aldus Desiree. Ook ontbreken voelbare letters op de palen, terwijl dit op treinstations gebruikelijk is.
Het vorige busplein had diagonaal liggende perrons, waardoor reizigers nooit goed konden bepalen bij welk perron zij uitkwamen. Hierover heeft Desiree via de werkgroep toegankelijkheid van De Adviesraad Sociaal Domein van gemeente Nissewaard melding gemaakt. Zij constateert echter stroperigheid in de besluitvorming. “Het zou mooier zijn als mensen nog meer met elkaar gaan communiceren over dit soort dingen. Ook mensen met een beperking zijn gewoon normale mensen waar je mee in overleg kunt.”
Verbeteringen en blijvende aandachtspunten
Desiree erkent dat er de afgelopen jaren ook verbeteringen zijn doorgevoerd. De haltes hebben allemaal letters, de richtlijnen liggen beter dan voorheen, en er zijn klanktegels aangebracht. “Er is genoeg ruimte om te lopen en om met je hulphond en rolstoel hier te zijn.”
Niet alleen de infrastructuur vraagt aandacht, ook het gedrag van verkeersdeelnemers. “Het is algemeen bekend dat je moet stoppen voor iemand met een blindenstok die wil oversteken. Maar dat gebeurt heel vaak niet. Het is me al een paar keer gebeurd dat letterlijk mijn stok uit mijn handen gereden is.”
Een dergelijk incident tast het zelfvertrouwen aan, zeker wanneer je op je gehoor het verkeer moet inschatten. Haar advies aan zowel overheden als medeburgers: “Blijf respectvol, blijf beleefd. Communiceer en neem elkaar serieus. Ook gehandicapte mensen moet je serieus nemen. Dat gebeurt te vaak nog niet.”
Veelgestelde vragen over toegankelijkheid voor slechtzienden
Wie is verantwoordelijk voor de toegankelijkheid van het plein bij het SMC?
Het plein bij het Spijkenisse Medisch Centrum valt onder de verantwoordelijkheid van het SMC. De gemeente Nissewaard is verantwoordelijk voor de openbare ruimte en kan in overleg treden met het ziekenhuis over de geleidelijnen.
Wat doet de gemeente aan de defecte spraakpalen?
De gemeente Nissewaard heeft de defecte spraakpalen gemeld bij de RET, die verantwoordelijk is voor het onderhoud. Daarnaast wordt overlegd over het aanbrengen van braille en voelbare letters op de palen.
Welke verbeteringen zijn al doorgevoerd op het busstation?
Bij de reconstructie van het busstation zijn de geleidelijnen uitgebreid en hebben alle haltes letters gekregen. Bij het metrostation worden extra voorzieningen toegevoegd om de toegankelijkheid voor slechtzienden te verbeteren.